Παρασκευή, 30 Απριλίου 2021

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΠΟΦΡΑΔΑ ΗΜΕΡΑ 21 - 4-- 1967

 

Αποφράδα επέτειος σήμερα. Μια μαύρη σελίδα κατάλυσης της δημοκρατίας και κατάπνιξης των λαϊκών ελευθεριών από ομάδα νεοφασιστών στρατοκρατών που άφησε βαθιές πληγές στο σώμα της πατρίδας και διέπραξε την προδοσία της Κύπρου πριν καταρρεύσει μετά επτά χρόνια.
Αυτά είναι λιγο-πολύ γνωστά.

Με αυτό το σημείωμα, επιχειρώ να αναδείξω ένα φαινόμενο της μεταχουντικής εποχής που με προβληματίζει και με προκαλεί.

Είναι ευρέως γνωστό και το βλέπουμε στην καθημερινότητά μας, ότι ένας μεγάλος αριθμός πολιτών(;;) που ελάχιστα συμμετείχαν ή απουσίαζαν εντελώς από τον αντιδικτατορικό αγώνα, κατάφεραν να οικειοποιηθούν και να καπηλευτούν τους αγώνες  και τις θυσίες των πραγματικών δημοκρατών πατριωτών, προβάλλοντας αδιάντροπα τους «ηρωικούς τους αγώνες».

Επιτρέψτε μου να επισημάνω μια από τις πολλές εξαιρέσεις σεμνών και ανιδιοτελών αγωνιστών. Αυτό συνέβη στο Τορόντο του Καναδά. Ένας σημαντικός αριθμός ομογενών,  αφού προσήλθαν αυθόρμητα στον αγώνα δημιουργώντας την Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα» και έδωσαν τα πάντα, μετά την επιτυχή έκβασή του, αποσύρθηκαν ήσυχα χωρίς να ζητήσουν ή να δεχθούν οποιασδήποτε μορφής αντίδωρο ή αναγνώριση. Αργότερα εντάχθηκαν στο ΠΑΚ ή και στο ΠΑΜ υπό τους Ανδρέα Παπανδρέου και Αντώνη Μπριλάκη οι οποίοι επίσης συντόνιζαν τις δράσεις με ομοψυχία και αμοιβαίο σεβασμό.

Στις 22 Απριλίου συγκεντρώθηκαν στο υπόγειο της Ελληνικής εκκλησίας (με την κάλυψη ενός αρχιμανδρίτη από την Κόρινθο) και έδωσαν τον ΟΡΚΟ τον οποίο σεβάστηκαν και τίμησαν ως το τέλος.

Τον έγραψε ένας σπουδαίος πατριώτης διανοούμενος, ο Πέτρος Μπελεγρής, που άφησε τεράστια εθελοντική προσφορά στην Ελληνική κοινότητα, στα γράμματα και στον πολιτισμό γενικά (Κρητικό Πειραματικό Θέατρο, Εκδότης της αντιδικτατορικής εφημερίδας «Νέος Κόσμος», σημαντικό στέλεχος του ΠΑΚ και συνεργάτης του Αρχηγού του). Υπήρξε μέντορας,  εμπνευστής  και κριτής εμού και πολλών άλλων.

Από υπερβολική μετριοφροσύνη επέμενε πάντα στην υποδιάκριση και αρνιόταν την οποιαδήποτε προβολή. Με τη σύζυγό του Αργυρώ (Ρούλα) μια επίσης μεγάλη αγωνίστρια που δυστυχώς έφυγε πολύ νωρίς, μας άφησαν μια πλούσια παρακαταθήκη που μας ενδυναμώνει και μας εμπνέει. Οι αείμνησροι συναγωνιστές Πέτρος και Ρούλα ήταν η ψυχή της οργάνωσης. Έχω ακόμα το πρωτότυπο χειρόγραφο του Όρκου, το οποίο μου εμπιστεύτηκε. Το φυλάω ως ιστορικό κειμήλειο και θα το παραδώσω στην καλή φίλη θυγατέρα του Ελευθερία (Λία).

Συνάπτω το το ΠΟΙΗΜΑ - ΌΡΚΟ σε μορφή PDF για με γαλύτερη ευχέρεια ανάγνωσης.

Στον Πέτρο δεν άρεσε να φωτογραφίζεται. ( Συνωμοτική τεχνική του αγώνα για να μην μας εντοπίζουν οι πράκτορες της χούντας) που μας έμεινε συνήθεια – κουσούρι.

Στη φωτογραφία της αρχικής Ομάδας   που ακολουθεί (που πάρθηκε στην πρώτη επίσκεψη του Ανδρέα  στο Τορόντο μετά την αποφυλάκιση, τον βρίσκομε καθήμενο στο πάτωμα . στην πρώτη σειρά, τρίτο εξ αριστερών.






Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΔΙΑΛΛΑΞΙΑ ΤΙΝΑΞΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΑΜΕΡΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ.

 ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΕΙΔΗΣΗ....

Είδηση θα ήταν αν εγκατέλειπε ο Ερντογάν τις παράλογες εμμονές του για τη νεο-Οθωμανική αυτοκρατορία και συμπεριφερόταν λογικά και με σεβασμό στo διεθνές δίκαιο.

Εμείς καλά κάνουμε και προσερχόμαστε σ´ αυτές τις συναντήσεις ως σύγχρονη πολιτισμένη και ειρηνόφιλη χώρα. Αλλά ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις.

Ο Ερντογάν, υπό συνθήκες δριμύτατης οικονομικής κρίσης και διεθνούς απομόνωσης, θα κάμει μόνον αυτό που αναγκάζεται να κάμει.

Το τουρκικό ψευτοσουλτανάτο αλλού κατευθύνει τον δυναστευόμενο και φανατισμένο τουρκικό λαό, επιμένοντας στην αλλοπρόσαλλη και προκλητική στάση του προς ΗΠΑ, Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΝΑΤΟ και βεβαίως Ελλάδα και συνεργαζόμενες χώρες στην Αν. Μεσόγειο.

Ο πρόσφατες  εξελίξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες (Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, Ένταση στις σχέσεις των ΗΠΑ μετά την αγορά των Ρωσικών Πυραύλων S-400, Αποβολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα των μαχητικών αεροσκαφών f-35, κ.λπ.) και οι σχετικές δηλώσεις του Προέδρου Joe Biden ασσφαλώς μας ευνοούν. Ας ην λησμονούμε όμωςότι ο Biden (αν και καλός άνθρωπος) είναι Πρόεδρος της Αμερικής και όχι της Ελλάδας. Αν και όταν οι συνθήκες αλλάξουν, θα βάλει πρώτα τα συμφέροντα της χώρας του. Αυτό το έργο το έχουμε δει και στο παρελθόν.

Σε ό,τι αφορά στο στο θέμα της τουρκικής επίθετικότητας, έχει γίνει κάποια πρόοδος προς την κατεύθυνση το πρόβλημα να πάψει να θεωρείται ως Ελληνοτουρκικό αλλά Ευρωτουρκικό αν και κάποιες χώρες-μέλη της Ε.Ε. (με προεξάρχουσα τη Γερμανία που διατηρεί τεράστια οικονομικά συμφέροντα στην Τουρκία) είναι απρόθυμες να πάρουν θέση.

Η στάση μας πρέπει να συνεχίσει να είναι: ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ, ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΨΥΧΙΑ ΚΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΔΡΑΣΕΙΣ, ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΙΣΧΥΟΣ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΓΙΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΜΑΣ (εκεί βεβαίως που τα συμφέροντά μας συμπίπτουν).

Αυτό  μας διδάσκει η πείρα αιώνων.



Τετάρτη, 21 Απριλίου 2021

ΠΡΟΣΟΧΗ, ΜΗ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ

 ΑΚΥΡΩΣΑΜΕ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ '"ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ" ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ, ΑΛΛΑ...

Χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Το θέμα είναι πολύ σοβαρό

Δείτε τη σχετική συνέντευξή μου σε pdf στην εφημερίδα "ΠΑΤΡΙΣ" της Κρήτης




Παρασκευή, 26 Μαρτίου 2021

Συμπληρωματικά για το "Καμπανάκι" της αυτοκαταστροφής

 Συμπηρωματικές παρατηρήσεις στην ανάρτηση για το «Καμπανάκι της αυτοκαταστροφής …».

Αγαπητές φίλες και γαπητοί φίλοι,

Η ανάρτησή μου στα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας με τίτλο «Το καμπανάκι της αυτοκαταστροφής χτυπάει δυνατά και επίμονα – Ακούει κανείς;» είχε απρόσμενα έντονες και ποικίλες αντιδράσεις, όπερ ήτο και ζητούμενο.
Φαίνεται όμως να ερμηνεύτηκε από πολλούς, παλιούς και νέους συναγωνιστές, ως απόσυρση από την ενεργό δράση.
Έλαβα μάλιστα παρα πολλές παραινέσεις να μην τα παρατήσω. Εξ ου και η σημερινή μου επικοινωνία μαζί σας.

Όπως γνωρίζετε, ρίψασπις (σε πολλές περιοχές της χώρας μας ο όρος είναι «κιοτής») δεν υπήρξα ποτέ και δεν είμαι τώρα.

 Ζούμε όμως ώρες  κατά τις οποίες το ΤΑΡΑΓΜΑ ΤΩΝ ΘΟΛΩΝ ΣΤΑΣΙΜΩΝ ΝΕΡΩΝ (του βούρκου δηλαδή) ενδείκνυται, με όποιο κόστος αυτό συνεπάγεται για τον επισπεύδοντα.

Ήδη έχει προκληθεί αρκετή σοβαρή συζήτηση επί της ουσίας μεταξυ των «απλώς φιλοσοφούντων απαθών». ΙΔΩΜΕΝ…

Για να είμαστε ξεκάθαροι: ΕΙΜΑΙ ΕΝΕΡΓΟΣ ΚΑΙ ΜΑΧΟΜΑΙ, όχι όμως μέσα στον ΧΑΒΑΛΕ του facebook (φατσοβιβλίου , κατ’ άλλους). Παρά τα κάποια υποκείμενα νοσήματα, απότοκα των περιπετειών και της ηλικίας μου και την συνεπαγόμενη μείωση της κινητικότητάς μου (έχω κατά πολύ ξεπεράσει τα 50), συνεχίζω δίπλα σας με άλλους πρόσφορους τρόπους, αλλά χωρίς κατ’ ανάγκη τη φυσική παρουσία, ως ένας δεκάκις εκατομμυριοστός πολίτης της χώρας μας που συνεχίζει να αντιμετωπίζει πολύ δύσκολες προκλήσεις.

Για όσους/ες από ‘σας δεν έχετε ‘δει την ανάρτηση στην οποία αναφέρομαι, την συνάπτω σ’ αυτή τη νέα επικοινωνία.

Με πίστη στην κοινή προσπάθεια των ενεργών πολιτών που οφείλουμε να επιλέγουμε αλλά και να ελέγχουμε τους εκπροσώπους μας στην εξουσία, με οδηγό ta διδάγματα των ιστορικών επετειακών ημερών  που διάγουμε και στην ελπίδα ότι μαζί μπορούμε να ξεπεράσουμε και συτή την κρίση,

Σας χαιρετώ, με φιλία και σεβασμό,

Νίκος Εμμαν. Σκουλάς

Υ.Γ.1: Αν συμφωνείτε, παρακαλώ προωθήστε το στις δικές σας επαφές και, αν το επιθυμείτε, προσθέστε και τις δικές σας παρατηρήσεις. Έτσι, ενθαρρύνεται ο δημιουργικός διάλογος.

Υ.Γ.2: Θα προσέξατε ήδη ότι,  στην επιστολή μου αυτή, ενσωμάτωσα τη φωτογραφία μου. ‘Όχι από ματαιοδοξία, που δεν μου λείπει, αλλά για να με ξεχωρίσετε από δεκάδες άλλους Νίκους Σκουλάδες (μεγάλο σόι γαρ) που δεν φταίνε για τα αμαρτήματά μου. Όλοι τους πάντως είναι καλά παληκάρια με το δικό τους θετικό αποτύπωμα.

 

Κυριακή, 21 Μαρτίου 2021

ΤΟ ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΧΤΥΠΑΕΙ ΔΥΝΑΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΑ!.. ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;

 Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Για προσωπικούς λόγους, αλλά κυρίως διότι αυτές οι αναρτήσεις μου δεν φαίνεται να έχουν αποτέλεσμα και παράλληλα τείνω να γίνομαι γραφικός απευθυνόμενος «εις ώτα μη ακουόντων» διακόπτω τη συμμετοχή μου στα κοινωνικά δίκτυα για το ορατό τουλάχιστον μέλλον… Δείτε παρακαλώ το κείμενο που ακολουθεί ως μια ύστατη κραυγή αγωνίας από έναν πολίτη που δεν ζητάει τίποτε για τον εαυτό του.

Η προσπάθεια θεραπείας των συμπτωμάτων είναι αδιέξοδη όταν αγνοούμε την πηγή της «αρρώστειας».

Τώρα που ο εγκλεισμός του lockdown μού παρέχει αρκετό χρόνο να αναστοχαστώ (στην Κρήτη το λέμε να “ντουχιουντίσω»), αραδιάζω στη σκέψη μου τα κατα περίπτωση προβλήματα της επικαιρότητας που μας ταλανίζουν, όπως

1)    Η πανδημία του κορωναϊού, οι φυσικές καταστροφές, οι σεισμοί, οι πυρκαγιές, οι πλημμύρες,  κ.ά.

2)    Οι κοινωνικές εκρήξεις, οι ανευ σοβαρού λόγου έκνομες ενέργειες όπως η κατασστροφική μανία των μπαχαλάκηδων (συχνά μάλιστα  με την ¨πολιτική κάλυψη ή, έστω, ανοχή κοινοβουλευτικών κομμάτων), τα περιορισμένα αλλά πολύ σοβαρά φαινόμενα αστυνομικής βίας υπό τον μανδύα της επιβολής της έννομης τάξης,

3)     Η ηθική και πολιτική παρακμή του κομαμματικό συστήματος, όπου κυριαρχεί ο οπαδισμός (μεταξύ και εντός πολιτικών παρατάξαεων)  και η αντίληψη ότι όποιος εκφράζει άποψη, διαφορετική από τη δική μου, είναι άσπονδος εχθρός και άρα ο δημοκρατικός διάλογος απορρίπτεται εκ προοιμίου.
Ποιά άραγε είναι η ευθύνη ημών των πολιτών που ανεχόμαστε αυτές τις συμπεριφορές εκ μέρους των πολιτικών μας ταγών;;

4)    Κορυφαία έκφανση αυτής  της λογικής του παραλογισμού, είναι η παγκόσμια πρωτοτυπία της μετατροπής ενός ξεκάθαρα ποινικού θέματος (περίπτωση του πολυκατάδικου  Κουφοντίνα για την οποία η δικαιοσύνη έχει αποφανθεί τελεσίδικα) σε πολιτικό ζήτημα, προσφέροντας ιδεολογικό έρεισμα ηρωοποίησης του αμετανόητου πολυδολοφόνου, με ευθύνη και των δύο μεγλαλων κομμάτων, μαζί με περιθωριακά εγκληματικά στοιχεία.

5)    Αυτά και άλλα προβλήματα  που δεν λύνονται, επανεμφανίζονται, συχνά σε χειρότερη μορφή, και ...απορούμε: γιατί άραγε;

Τώρα μάλιστα που η πανδημία έφτασε στην κορύφωσή της που τείνει να τεθεί εκτός ελέγχου, και απειλεί άμεσα την κατάρρευση του  συστήμστος υγείας, την οικονομία, την εκπαίδευση των παιδιών μας και την ψυζική μας ισορροπία, παρουσιάζονται δίο ακόμα πιο ανησυχητικά φαινόμενα:

Α. Ένας πολύ μεγάλος αριθμός πολιτών (μεταξύ αυτών και χιλιάδες γιατροί και υγιειονομικοί της πρώτης γραμμής)  αρνείται να εμβολιαστεί – παρά την ξεκάθαρη και ομόφωνη θέση των επιστημόνων και των αρμόδιων υγειονομικών και φαρμακαευτικών αρχών, με το επιχείρημα ότι είναι δημοκρατικό τους δικαίωμα. Κα ερωτώ¨Είναι δημοκρατικό τους δικαίωμα να  μολύνουν εμένα και χιλιάδες μέλη ευπαθών ομάδων που πεθαίνουν καθημερινά αλλά και τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας;;

Β. Αφού εξαντλήθηκαν όλες οι δυνατότητες του συστήματος να καλύψει τις ανάγκες των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας  (ΜΕΘ), ο αρμόδιος υπουργός , απευθύνθυκε σε ειδικευμένους γιαρούς (πνευμονολόγους, παθολόγους, κ.λπ.) ζητώντας εθελοντές για την κάλυψη 200 θέσεων μια βρισκόμαστε σε κατάσταση έκτακτης άνάγκης. Προσήλθαν μόνον 50 εθελοντές, ενώ οι λοιποί επικαλέστηκαν την τις ανάγκες του ιδιωτικού τους ιατρείου. Και ερωτούμε εμείς οι αφελείς πολίτες:
α. Ο όρκος του Ιπποκράτους πήγε περίπατο;
β. Στο κράτος και σ’ εμάς τους φορολογούμενους πολίτες που ξοδέψαμε τεράστια ποσά για να σας σπουδάσουμε, δεν οφείλετε τίποτε;

 Ξαφνικά, μου ήρθε μια σκέψη: Μήπως το ότι πέρασε ο πυρετός ή ο πόνος, τα συμπτώματα με τα οποία η φύση, ή η θεία πρόνοια μας προειδοποιεί, μήπως ένα αντιπυρετικό ή αναλγητικό χάπι και ο φυσικός εφησυχασμός που ακολουθεί είναι μια επικίνδυνη αυταπάτη;

Μήπως κάτι αντίστοιχο συμβαίνει με ό,τι συμβαίνει στις διάφορες εκφάνσεις της ζωής μας (οικογενειακής, κοινωνικής, πολιτικής, κ.λπ.);

ΜΗΠΩΣ ΣΤΡΑΒΑ ΑΡΜΕΝΙΖΟΥΜΕ ΩΣ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΩΣ ΛΑΟΣ;

ΜΗΠΩΣ, ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΣΟ ΑΛΟΙΩΣΕΙ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΩΣΤΕ ΟΔΗΓΟΥΜΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ;

ΜΗΠΩΣ, ΗΓΓΙΚΕΝ Η ΩΡΑ ΝΑ ΣΥΝΕΛΘΟΥΜΕ ΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΤΡΤΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΜΕ;

Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2021

Ελλάδα – Τα δύο πρόσωπα του Ιανού

 

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑΣ ΤΟΣΟ ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΟΣ ΛΑΟΣ!!...

1. Από τη μια, οι υγειονομικοί, οι άνθρωποι της πρώτης γραμμής και οι εθελοντές εξαντλούν κάθε όριο αντοχής και θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή τους για την προστασία των συνανθρώπων μας και οι ταξιτζήδες μεταφέρουν δωρεάν για εμβολιασμό  τους έχοντες ανάγκη,

2. Από την άλλη, κουκουλοφόροι μπαχαλάκηδες τα σπάνε όλα και μένουν μονίμως αταυτοποίητοι και ατιμώρητοι και με πολιτική κάλυψη από κάποιες πλευρές ενώ άλλες ομάδες διαδηλώνουν υπέρ του αμετανόητου προκλητικού πολυδολοφόνου Κουφοντίνα προσδίδοντάς του ιδεολογική αύρα ήρωα.

Εχουμε άραγε ελπίδα σωτηρίας;

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2021

Η υποκρισία της «καθώς πρέπει» κοινωνίας και τα τέρατα που υποθάλπει.

 «ΒΙΟΣ ΒΙΑΣ»ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΠΑΠΑΔΗΜΑ, ΜΙΑΣ ΦΩΤΙΣΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΑΚΕΡΑΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΠΟΥ ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙ ΟΤΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η «ΚΑΘΩΣ ΠΡΕΠΕΙ» ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΓΝΩΡΙΖΕ ΑΛΛΑ ΑΝΕΧΟΤΑΝ ΚΑΙ ΣΙΩΠΟΥΣΕ.

Το βιβλίο γράφτηκε πριν από τρία χρόνια αλλά μόλις πολύ πρόσφατα κυκλοφόρησε (για κατανοητούς λόγους) τώρα που το κλίμα άλλαξε, μετά τις  γεναίες αποκαλύψεις λίγων θυμάτων και την όψιμη δημοσιότητα στα κανάλια και στα κοινωνικά δίκτυα.
Την γνώρισα επαγγελματικά, εξ αποστάσεως, πριν από πολλά χρόνια, χωρίς να έχουμε ποτέ συναντηθεί ως σήμερα. Έτσι ήταν και τότε και  παραμένει και ως σήμερα με το όποιο προσωπικό κόστος αυτό συνεπάγεται. (Στην Κρήτη, μια γυναίκα σαν τη Δήμητρα χαρακτηρίζεται «Παληκαρού»). Στο βιβλίο αποδίδεται η ΑΛΗΘΕΙΑ με θάρρος, αξιοπρέπεια και κατάθεση ψυχής.ΤΟ ΣΥΝΙΣΤΩ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ.  

Σύνοψη του βιβλίου «ΒΙΟΣ ΒΙΑΣ»


«Ξύπνησα ξημερώματα «δαρμένη» από τα ίδια παράξενα όνειρα! Κουκουλώθηκα με το πάπλωμα! Να κρυφτώ! Να ξεφύγω! Από τα όνειρα; Ή από την πραγματικότητα; Έσφιξα τα δόντια! Έπρεπε να τελειώνω με το χρόνιο παραμύθιασμα! Με λίγα λόγια, απαίτησα από τον εαυτό μου να δώσει τίτλο στη μέχρι τώρα ζωή μου! Στον Βίο μου... «τι βίο έχω ζήσει μέχρι τώρα;» «ΒΙΑΣ», ούρλιαξε εκείνη η φωνή μέσα μου που συνεχώς τη διατάζω να βγάλει τον σκασμό!
 ΒΙΟΣ ΒΙΑΣ! Ναι! Έτσι είναι! Ένα τσεκούρι, ένα μαχαίρι ή μια μονοκοντυλιά, κι ο ΒΙΟΣ γίνεται ΒΙΑΣ!

Ξεκίνησα το γράψιμο... Εδώ μέσα είμαι σε αυτές τις γραμμές, σε αυτές τις σελίδες... Ένας σύνθετος άνθρωπος που σπάει εύκολα αλλά και τα σπάει εύκολα!


Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2021

BITCOIN Ή ΚΡΥΠΤΟΝΟΜΙΣΜΑ

 Για κάτι διαφορετικό από την επικαιρότητα των ημερών που μας βασανίζει (Πανδημία κορωνοϊού, κακοκαιρία και διακοπή ηλεκτροδότησης, αποκαλύψεις για  σεξουαλική παρενόχληση, παιδεραστία, … κ.λπ.)

ΠΡΟΣΟΧΗ!! ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΑΜΥΗΤΟΥΣ.

Πρόσφατα, η μεγάλη δημοσιότητα που παίρνει η «αλματώδης άνοδος της αξίας του» με κάνει πολύ νευρικό και καχύποπτο. Παρότι έμαθα αρκετά οικονομικά «κολυβογράμματα» δεν το καταλαβαίνω και το φοβάμαι».

Κατ´ αρχάς, φαίνεται να στερείται διαφάνειας και δεν ξέρω αν και από ποιόν ελέγχεται η αξιοπιστία και η λειτουργία του.

Μου θυμίζει την προ ετών φούσκα του Χρηματιστηρίου στην οποία «κάηκαν» πολλοί άσχετοι και αδαείς που παρασύρθηκαν  πιστεύοντας ότι θα γίνουν πλούσιοι  δια νυκτός. (Με στοιχειώνει η εικόνα του αγρότη που πούλησε το χωράφι του και πήγε με το αντίτιμο σε μετρητά σε μια σακούλα σε έναν χρηματιστή με την εντολή να του αγοράσει μετοχές. Ποιές μετοχές; τον ρώτησε ο χρηματιστής. Δεν ξέρω, εσύ ξέρεις ... είπε ο αφελής αγρότης).


Έχω επιμελώς αποφύγει οποιαδήποτε ανάμειξη σε τέτοιες περιπέτειες και δεν το μετάνοιωσα. 

Πάντα ωφελούνται αυτοί που γνωρίζουν και στήνουν αυτά τα «συστήματα» και φυσικά πλουτίζουν εις βάρος ημών των αδαών «τζογαδόρων».

Μακριά λοιπόν συμπατριώτες.

Να μην ξεχνούμε τις σοφές παροιμίες των παλιών: Πού πας ξυπόλυτος στ´ αγκάθια ή ξεβράκωτος στις τσουκνίδες.